قوى و عليل به صحيح است مورد اعتماد نمىباشد چنانچه كسانى كه كتاب مذكور را ملاحظه نموده‌اند بصدق اين گفتار آگاه و مطّلع مىباشند . شرح مقصود قوله : و هذه الرّواية و ان كانت اخصّ الخ : وجه اخصّ بودن آن از ساير اخبار تخيير آنست كه : در اينحديث حكم به تخيير بعد از ذكر پاره‌اى از مرجّحات يعنى شهرت و اعدل و اوثق بودن راوى و مخالفت با عامّه و توافق با احتياط آورده شده در حالى كه ساير اخبار از اين مرجّحات خالى و مجرّد مىباشند . قوله : الّا انّها ضعيفة السّند : چون مرفوعه و مرسله مىباشد . قوله : و قد طعن صاحب الحدائق : يعنى مرحوم شيخ يوسف بحرانى . قوله : فيها : يعنى فى هذه الرّواية . قوله : و صاحبه : يعنى ابن ابى الجمهور الاحسائى . قوله : مع ما هى عليها : ضمير « هى » به روايت و در « عليها » به ماء موصوله راجع است . قوله : و ما عليه الكتاب : ضمير در « عليه » به ماء موصوله راجع است . قوله : من نسبة صاحبه : يعنى صاحب كتاب غوالى اللئالى . قوله : خلط غثّها بسمينها : كلمه « غث » بفتح غين و ثاء مثلّثه مشدّده يعنى لاغر و مقصود از آن حديث ضعيف بوده چنانچه مراد از « سمين » حديث قوى مىباشد . متن : ثمّ اذا لم نقل بوجوب الاحتياط ففى كون اصل البرائة مرجّحا لما يوافقه او كون الحكم الوقف او التّساقط و الرّجوع الى الاصل او التّخيير بين الخبرين فى اوّل الامر او دائما وجوه ليس هنا محلّ ذكرها ، فانّ المقصود هنا نفى وجوب الاحتياط و اللّه العالم .